Instruktor terapii uzależnień - Ocena ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002

Instruktor terapii uzależnień

Charakterystyka ryzyka zawodowego

• Ryzyko zawodowe zawiera około 20 stron.
• Ocenę ryzyka zawodowego opracowano metodą trzystopniową, zgodnie z Polską Normą PN-N-18002.
• Pierwsza strona ryzyka zawodowego, zawiera miejsce na zatwierdzenie dokumentu.
• Ostatnia strona dokumentu zawiera miejsce na podpis pracownika, potwierdzający zapoznanie się z ryzykiem zawodowym.

Spis treści dokumentacji ryzyka:

• Strona tytułowa.
• Charakterystyka Metody PN-N-18002.
• Opis dla stanowiska pracy.
• Wymagania dla stanowiska pracy.
• Identyfikacja zagrożeń na stanowisku pracy.
• Karta pomiaru ryzyka zawodowego.
• Plan działań korygujących ryzyko zawodowe dla stanowiska pracy.
• Potwierdzenie zapoznania z dokumentacją dla stanowiska.

Opis stanowiska pracy.

Instruktor terapii uzależnień udziela pomocy osobom uzależnionym od narkotyków, alkoholu, nikotyny, leków itp., pod kierunkiem specjalisty w tym zakresie. Pomaga w prowadzeniu terapii indywidualnej, grupowej oraz rodzinnej w poradniach uzależnień, specjalistycznych oddziałach, szpitalach dla osób uzależnionych oraz w izbach wytrzeźwień. Sprawuje doraźną opiekę nad osobami w stanie upojenia alkoholowego lub narkotycznego. Bierze czynny udział w propagowaniu metod wychodzenia z nałogu.

Zadania zawodowe na stanowisku instruktor terapii uzależnień:

• zapoznawanie się, na podstawie badań diagnostycznych, z sytuacją psychologiczną, zdrowotną, wychowawczą oraz rodzinną pacjenta;
• pomoc lekarzowi w realizowaniu zaleconej terapii poprzez prowadzenie zajęć terapeutycznych i profilaktycznych;
• dbanie o higienę podopiecznego i jego odzieży (mycie, kąpanie);
• prowadzenie rejestracji i ewidencji zgłoszeń, sporządzanie sprawozdań z liczby przyjętych osób i typu udzielonej im pomocy podczas dyżuru;
• przebieranie klientów i układanie ich do snu, podawanie płynów i posiłków;
• udzielanie pacjentom informacji o możliwościach pozbycia się nałogu;
• unieszkodliwianie i izolowanie osób agresywnych;
• dbanie o higienę pomieszczeń przez sprzątanie, mycie i dezynfekcję podłóg, ścian, łóżek i innych przedmiotów;
• wykonywanie podstawowych zabiegów medycznych (płukanie żołądka, lewatywa, opatrywanie powierzchownych ran);
• prowadzenie obserwacji podopiecznego, notowanie zmian w zachowaniu, podejmowanie interwencji w przypadku agresji;
• badanie podstawowych parametrów życiowych pacjenta: tętna, ciśnienia, temperatury ciała itp.;
• pomoc lekarzowi przy badaniu: podtrzymywanie pacjenta, podawanie odpowiednich narzędzi i aparatów medycznych oraz podawanie drogą doustną leków zleconych przez lekarza;
• spisywanie oraz zabezpieczanie ubrania i przedmiotów będących własnością pacjenta;
• prowadzenie rozmów indywidualnych, wspierających leczenie uzależnionych pacjentów;
• wspieranie osób uzależnionych w miejscach ich spotkań i zakupu substancji uzależniających, tzw. work street;
• przekazywanie informacji o miejscach skupień osób uzależnionych służbom medycznym, władzom miasta czy osiedla;
• współpraca z rodziną osób uzależnionych: wspieranie jej w udzielaniu pomocy dzieciom czy współmałżonkom;
• wypisywanie podopiecznych z izby wytrzeźwień, oddziału dla narkomanów itp., zwrot odzieży i zdeponowanych przedmiotów;
• sporządzanie rachunków dotyczących kosztów świadczonych usług podopiecznym.