Ratownik górski - Ocena ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002

Ratownik górski

Charakterystyka ryzyka zawodowego

• Ryzyko zawodowe zawiera około 20 stron.
• Ocenę ryzyka zawodowego opracowano metodą trzystopniową, zgodnie z Polską Normą PN-N-18002.
• Pierwsza strona ryzyka zawodowego, zawiera miejsce na zatwierdzenie dokumentu.
• Ostatnia strona dokumentu zawiera miejsce na podpis pracownika, potwierdzający zapoznanie się z ryzykiem zawodowym.

Spis treści dokumentacji ryzyka:

• Strona tytułowa.
• Charakterystyka Metody PN-N-18002.
• Opis dla stanowiska pracy.
• Wymagania dla stanowiska pracy.
• Identyfikacja zagrożeń na stanowisku pracy.
• Karta pomiaru ryzyka zawodowego.
• Plan działań korygujących ryzyko zawodowe dla stanowiska pracy.
• Potwierdzenie zapoznania z dokumentacją dla stanowiska.

Opis stanowiska pracy.

Ratownik górski indywidualnie lub w zespole inicjuje i uczestniczy w górskich akcjach ratowniczych: bierze udział w działalności profilaktycznej i informacyjnej związanej z bezpiecznym przebywaniem w górach.

Zadania zawodowe na stanowisku ratownik górski:

• reagowanie na wszelkie sygnały wzywania pomocy;
• organizowanie wypraw ratowniczych i branie udziału w wyprawach;
• w sytuacjach koniecznych (gdy nie ma lekarza lub pielęgniarki) udzielanie pierwszej pomocy lekarskiej;
• organizowanie transportu do punktu opieki lekarskiej dla poszkodowanych;
• pełnienie dyżuru na wyznaczonym stanowisku;
• dbanie o swoją sprawność fizyczną oraz sprawność sprzętu ratowniczego;
• udzielanie informacji i wskazówek o warunkach bezpieczeństwa na poszczególnych trasach oraz o regułach poprawnego zachowania się w górach;
• reagowanie na zachowanie się uczestników imprez górskich odbiegające od przyjętych zasad bezpiecznego przebywania w tych rejonach;
• kontrolowanie przebiegu i oznakowania tras udostępnianych do użytku publicznego zgodnie z zaleceniami górskiego ochotniczego pogotowia ratunkowego;
• w granicach uzgodnionych z gopr kontrolowanie przebiegu rajdów, zlotów i imprez sportowych na terenach górskich;
• występowanie do właścicieli i kierowników obiektów oraz urządzeń turystyczno-wypoczynkowych, rekreacyjnych i sportowych zlokalizowanych na terenach górskich z wnioskiem o usunięcie stwierdzonych uchybień, a nawet wstrzymanie eksploatacji urządzeń, jeśli stanowią one zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi;
• wnioskowanie do władz samorządu terytorialnego o wprowadzenie różnych ograniczeń, dotyczących uprawiania lotniarstwa, wspinaczek i treningów wysokogórskich, jeśli mogą stanowić niebezpieczeństwo dla osób je uprawiających lub okolicznej ludności.