Lekarz-medycyna rodzinna - Ocena ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002

Lekarz-medycyna rodzinna

Charakterystyka ryzyka zawodowego

• Ryzyko zawodowe zawiera około 20 stron.
• Ocenę ryzyka zawodowego opracowano metodą trzystopniową, zgodnie z Polską Normą PN-N-18002.
• Pierwsza strona ryzyka zawodowego, zawiera miejsce na zatwierdzenie dokumentu.
• Ostatnia strona dokumentu zawiera miejsce na podpis pracownika, potwierdzający zapoznanie się z ryzykiem zawodowym.

Spis treści dokumentacji ryzyka:

• Strona tytułowa.
• Charakterystyka Metody PN-N-18002.
• Opis dla stanowiska pracy.
• Wymagania dla stanowiska pracy.
• Identyfikacja zagrożeń na stanowisku pracy.
• Karta pomiaru ryzyka zawodowego.
• Plan działań korygujących ryzyko zawodowe dla stanowiska pracy.
• Potwierdzenie zapoznania z dokumentacją dla stanowiska.

Opis stanowiska pracy.

Lekarz-medycyna rodzinna sprawuje opiekę nad chorymi (wszystkie grupy wiekowe w rodzinie) w określonej populacji, w swoim gabinecie i w domu pacjenta, stawia odpowiednio wcześnie diagnozę pozwalającą na leczenie lub skierowanie do specjalisty. Wykonuje badania, jak: EKG, pomiar ciśnienia tętniczego, badanie tętna obwodowego i osłuchiwanie dużych naczyń, badanie tętna płodu, badanie per rectum, cewnikowanie pęcherza, wstępna ocena dna oka. Udziela pierwszej pomocy w nagłych wypadkach oraz podejmuje działania zmierzające do promocji zdrowia i zapobiegania chorobom.

Zadania zawodowe na stanowisku lekarz-medycyna rodzinna:

• badania i porady lekarskie;
• leczenie;
• udzielanie porad w zakresie rehabilitacji domowej;
• internistyczna opieka nad kobietą ciężarną;
• opieka nad noworodkiem;
• przeprowadzanie podstawowych badań i terapii psychologicznej;
• prowadzenie działalności profilaktycznej;
• prowadzenie działalności oświatowo-wychowawczej;
• prowadzenie działalności zapobiegającej patologiom społecznym;
• przeprowadzanie szczepień ochronnych;
• opieka medyczna nad niepełnosprawnymi;
• ambulatoryjne leczenie bólu przewlekłego;
• opieka paliatywna w warunkach domowych;
• orzekanie o stanie zdrowia i niezdolności do pracy oraz wydawanie skierowań, opinii i zaświadczeń według zasad obowiązujących w publicznych zakładach opieki zdrowotnej (zasiłki, renty itp.);
• kierowanie na niezbędne konsultacje specjalistyczne lub leczenie szpitalne;
• czynna koordynacja i nadzór nad przebiegiem leczenia specjalistycznego;
• kwalifikacja i kierowanie do leczenia sanatoryjnego;
• zalecania opieki pielęgniarskiej w zakresie środowiskowym;
• doskonalenie swojej wiedzy i umiejętności, między innymi przez uczestnictwo w podyplomowym kształceniu ustawicznym.