Kompozytor - Ocena ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002

Kompozytor

Charakterystyka ryzyka zawodowego

• Ryzyko zawodowe zawiera około 20 stron.
• Ocenę ryzyka zawodowego opracowano metodą trzystopniową, zgodnie z Polską Normą PN-N-18002.
• Pierwsza strona ryzyka zawodowego, zawiera miejsce na zatwierdzenie dokumentu.
• Ostatnia strona dokumentu zawiera miejsce na podpis pracownika, potwierdzający zapoznanie się z ryzykiem zawodowym.

Spis treści dokumentacji ryzyka:

• Strona tytułowa.
• Charakterystyka Metody PN-N-18002.
• Opis dla stanowiska pracy.
• Wymagania dla stanowiska pracy.
• Identyfikacja zagrożeń na stanowisku pracy.
• Karta pomiaru ryzyka zawodowego.
• Plan działań korygujących ryzyko zawodowe dla stanowiska pracy.
• Potwierdzenie zapoznania z dokumentacją dla stanowiska.

Opis stanowiska pracy.

Kompozytor tworzy ideę artystyczną obrazu dźwiękowego i zapisu graficznego dzieł muzycznych oraz ich koncepcję interpretacyjną i wykonawczą, kierując się wiedzą muzyczną, intuicją artystyczną, otwartością na inspiracje wynikające z interdyscyplinarnego podejścia do sztuki.

Zadania zawodowe na stanowisku kompozytor:

• dokonywanie wyboru sposobów realizacji stworzonej idei dzieła muzycznego - przyjmowanie indywidualnych metod posługiwania się środkami technicznymi i stylistycznymi w pracy nad materiałem dźwiękowym, w celu nadania dziełu charakteru oryginalnego, właściwego dla własnej twórczości;
• dokonywanie wyboru formy dzieła i aparatu wykonawczego na podstawie wiedzy na temat historii i literatury muzycznej, a także znajomości budowy, możliwości brzmieniowych i wykonawczych instrumentów muzycznych oraz głosu ludzkiego;
• przeprowadzanie konsultacji z artystami muzykami specjalności wykonawczych (instrumentaliści, wokaliści, dyrygenci), a także choreografami i tancerzami;
• nieustanne poszerzanie własnej wiedzy, a także doskonalenie warsztatu kompozytorskiego;
• korzystanie z nowoczesnych środków technicznych pozwalających na ułatwienie w pracy twórczej (komputery, instrumenty elektroniczne itp.), mogących także natchnąć do poszukiwania nowych dróg tworzenia;
• dokonywanie zapisu skomponowanego przez siebie dzieła muzycznego przy użyciu istniejących sposobów notacji muzycznej lub stworzonych w tym celu przez siebie;
• przedstawianie za pomocą zapisu odwzorowania graficznego obrazu dźwiękowego dzieła, wraz ze wskazówkami dotyczącymi interpretacji oraz sposobu jego wykonania;
• uczestniczenie, jeśli jest taka możliwość, w próbach do wykonań publicznych oraz nagrań skomponowanych przez siebie utworów, w celu stworzenia wzorca praktyki wykonawczej i interpretacyjnej zgodnego z własnymi zamierzeniami jako twórcy;
• komponowanie utworów muzycznych na konkretne zamówienie;
• tworzenie dzieł muzycznych samoistnych, a także takich, które współdziałają z innymi dziedzinami sztuki np. na potrzeby teatru, filmu, baletu, słuchowiska radiowego itp. oraz innych przedsięwzięć artystycznych o charakterze interdyscyplinarnym;
• granie na jednym lub kilku wybranych instrumentach;
• prowadzenie konsultacji w szeroko pojętych sprawach muzycznych, branie udziału w pracach komisji opiniodawczych;
• pełnienie funkcji kierowniczych w instytucjach artystycznych placówkach naukowych zajmujących się muzyką;
• prowadzenie pracy upowszechniającej muzykę;
• prowadzenie działalności dydaktycznej w zakresie przedmiotów muzycznych;
• zajmowanie się krytyką muzyczną (radio, telewizja, prasa);
• zajmowanie się aranżacją i orkiestracją utworów muzycznych.